Κυκλοφόρησε το τεύχος 15 του Φαρφουλά

ο ΦΑΡΦΟΥΛΑΣ τχ. 15

ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΗ

τον  Georges Méliès, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και τον Jaroslav Hašek

Στο νέο τεύχος του Φαρφουλά γράφουμε υπερασπίζοντας την αίσθηση της Αφής ως απάντηση στην απειλή της κυριαρχίας του εικονικού πολιτισμού και του κινδύνου της απονέκρωσης των απτικών αισθήσεων που αυτός επιφέρει.

Για το θέμα γράφουν δοκίμια, αφηγήσεις ποιήματα και κόμικ οι: Jan Švankmajer, Διαμαντής Καράβολας, Έλσα Κορνέτη, Σωκράτης Μαρτίνης, Κωνσταντίνος Μπούρας, Κώστας Μωράς, Πανδώρα, Νίκος Σταμπάκης, Μάνος Στεφανίδης, Χρήστος Τσατσαρώνης, Χρήστος Τουμανίδης και Κώστας Ψυχραιμίας.

Στα πλαίσια της ανακήρυξης από το περιοδικό μας του έτους 2011 ως έτος Georges Méliès ο Νίκος Σταμπάκης, ο Κώστας Ρεούσης και ο Ε. Ζάχος-Παπαζαχαρίου γράφουν για τον πρωτοπόρο μάγο του κινηματογράφου και αποτιμούν την αξία του.

Για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη φιλοξενούνται δύο κείμενα των Ε.Ζάχου-Παπαζαχαρίου και Θωμά Γκόρπα.

Ο Μάριος Δαρβίρας μεταφράζει το εμβληματικό κείμενο του Τσέχου διανοητή Karel Kosík «Ποιος είναι ο Σβέικ;» καθώς και το σατιρικό διήγημα του Jaroslav Hašek «Είμαι ο Σέρινεκ, ένας Γερμανός».

Η Ομάδα Ποίηση στην εποχή της εκποίησης γράφει με θέμα την Ουτοπία. Φιλοξενούνται επίσης ποιήματα των Γιώργου Καλοζώη, Κώστα Ρεούση και Γεωργίας Τρούλη.

• Το τεύχος αφιερώνεται στους δύο φίλους και συνεργάτες μας που έφυγαν από την ζωή, τον Αλέκο Ζούκα και τον Μανόλη-Λούη Αυτιά, για τους οποίους δημοσιεύονται σχετικά κείμενα.
• Μαζί με το τεύχος, κυκλοφορεί το 7ο φύλλο της εφημερίδας Η Ηχώ της Αεραλάνδης με μια μεγάλη αποκάλυψη: ΒΡΕΘΗΚΕ Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ – ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΑ!
• Ο Φαρφουλάς κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία ή αποστέλλεται με αντικαταβολή. Αν δεν το βρίσκετε επικοινωνήστε μαζί μας μέσω mail ή στο τηλέφωνο των εκδόσεων.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 15^ου ΤΕΥΧΟΥΣ

Αφιέρωμα στην ΑΦΗ

Πανδώρα: Αφή εικονογραφημένη

Διαμαντής Καράβολας: Ο πολιτισμός της εικόναςκαι η υπόσχεση της αφής

Διαμαντής Καράβολας: Βλέποντας διά της αφής

Χρήστος Τουμανίδης: «Με της αφής τα μάτια»

Μάνος Στεφανίδης: Μη μ’ αγγίζεις!

Jan Švankmajer: Η συναισθητική εβδομάδα

Έλσα Κορνέτη: Τεμαχίζοντας τη Μαρίνα και Τα ποιήματα της αφής

Κωνσταντίνος Μπούρας: Η παρεξηγημένη τέχνη της αφής

Χρήστος Τσατσαρώνης: 3 απτικά ποιήματα

Σωκράτης Μαρτίνης: Δίπτυχο

Νίκος Σταμπάκης: [άτιτλο ποίημα]

Κώστας Ψυχραιμίας: Αφή–Γραφή

Κώστας Μωράς: Αφής πάρεργα

Νίκος Σταμπάκης: Georges Méliès

Κώστας Ρεούσης: G. Méliès: Σύντομη βιογραφία και ένα ντοκουμέντο

Ε. Ζάχος-Παπαζαχαρίου: Ζορζ Μελιές ο “Έλληνας”

Κάρελ Koσίκ: Ποιος είναι ο Σβέικ; (Μτφ.Μάριος Δαρβίρας)

Jaroslav Hašek: Είμαι ο Σέρινεκ, ένας Γερμανός! (Μτφ.Μάριος Δαρβίρας)

Ε. Ζάχος-Παπαζαχαρίου: Ο Παπαδιαμάντης υπερασπιστής της βιοτεχνικής πόλης (χώρας)

Θωμάς Γκόρπας: Ο άλλος Παπαδιαμάντης

Αποχαιρετισμός στον Αλέξανδρο Ζούκα           

Αποχαιρετισμός στον Λούη

Διαμαντής Καράβολας: Το καλο-ζωικό βασίλειο στη ποίηση του Γ. Καλοζώη

Ποίηση: «Εκφράσου-εκθέσου!», μια βραδιά ποίησης στο καφενείο «Γλάρος»

Γεωργία Τρούλη, Κώστας Ρεούσης, Γιώργος Καλοζώης

Ομάδα Ποίηση στην εποχή της εκποίησης: Ουτοπία (ενότητα ποιημάτων)

Εικαστικά: Μάνος Στεφανίδης, Η σκιά του ζωγράφου…

Βιβλιοκριτικές και Αδέσποτος Τύπος

-- Η φωτογραφία στο εξώφυλλο είναι από την ταινία του Charlie Chaplin Τα φώτα της πόλης.

 

Νέο βιβλίο: ΤΑ ΛΟΓΟΣΧΗΜΑ του Νικόλα Ευγένιου

 Εικονογραφημένο βιβλίο – λεύκωμα, ISBΝ: 978-960-9441-32-2, διάστ. 14Χ14 , σελ. 264, τιμή 12. €

Αν σε αυτά που ζούμε, στην πραγματικότητα ή στο μυαλό μας, η πρώτη εντύπωση αφορά το συναίσθημα και η επεξεργασία τους την λογική, τότε ίσως η τελική καταγραφή να αφορά την αισθητική μας για να κλείσει ομαλά ο κύκλος. Ίσως λοιπόν η μορφοποίηση των συμβάντων να απαιτεί μια σήμανση των εννοιών τους.

Στη ρευστότητα σχημάτων και λέξεων είναι στιγμές που εμφανίζονται κανονικότητες απρόσμενες. «Το παλεύουν» να απαθανατιστούν παίζοντας τα λογόσχημα.

Αφήνει γραμμή ο ραπιδογράφος, καθώς περιπλανιέται στο λευκό χαρτί με προσοχή και περιέργεια, ώσπου τείνει να ορίσει ένα σχήμα, σχήμα το οποίο αρχίζει σιγά σιγά να αποκτά κάποια φόρτιση αισθητική, νοηματική, συναισθηματική. Ποια θα είναι η ολοκλήρωσή του, άραγε; Παρεισφρέουν ιδέες στη γραμμή ώσπου να κλείσει. Παρεισφρέουν ταξίδια σ’ αυτό το παιχνίδι. Αν προορισμός των ταξιδιών είναι ο λόγος κι αν σκοπός του παιχνιδιού είναι το σχήμα, τότε μπορεί να προκύψουν τα λογόσχημα.

***

Ο Νικόλας Ευγένιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας όπου σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική από το 1989 έως το 1995. Επαγγελματικά ασκεί τις τέχνες αυτές, εκθέτει ατομικά και ομαδικά καθώς επίσης σχεδιάζει και υλοποιεί έπιπλα, χρηστικά αντικείμενα και κοσμήματα. Ζει κι εργάζεται στην Αθήνα.

Μερικά από τα λογόσχημα. Η έκδοση αριθμεί 241 σχέδια.

Νέο βιβλίο: ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΥΣΤΙΚΟ της Ελένης Μουσαμά

Ελένη Μουσαμά

Το κοινό μυστικό

…και άλλες μικροψίες

Νουβέλα, ISBΝ: 978-960-9441-31-5, διάστ. 17Χ12, σελ. 128, τιμή 11. €

Ιστορίες για φόνους σε κυκλαδίτικα νησιά.

Για ζωγραφικούς πίνακες που εικονογραφούν τη ζωή.

Στιγμιότυπα και αδιέξοδοι δρόμοι.

Ποιος είναι ο μυστηριώδης μονόφθαλμος ταξιδιώτης;

Ιστορίες για επιθυμίες και καλά κρυμμένα μυστικά.

Για όνειρα που χρωματίζουν την καθημερινότητα.

Γιατί ο Λεωνίδας από τη Σπάρτη φόρεσε τη φουστανέλα;

Γιατί η βιολόγος κλείστηκε στο δοκιμαστικό της σωλήνα;

Και μουσική που ντύνει τις λέξεις, και τέχνη στο μουσείο.

Το αναπόφευκτο τέλος. Και κάτι επιπλέον.

Μέσα από το πεζογραφικό είδος της μικρής φόρμας, Το κοινό μυστικό και άλλες μικροψίες σκιαγραφεί τη ρεαλιστική καθημερινότητα με μαύρο χιούμορ και συμπάθεια.

***

Η Ελένη Μουσαμά γεννήθηκε στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια συγγραφής παιδικού βιβλίου και διηγήματος στο ΕΚΕΒΙ και στην Book Press. Το 2009 εξέδωσε το εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο Η Γαλάζια Μαργαρίτα και άλλες ιστορίες (εκδ. Gema). Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί στο λογοτεχνικό περιοδικό Δέκατα, αλλά και στο ιστολόγιο του λογοτεχνικού περιοδικού Πλανόδιον.

Η συλλογή Το κοινό μυστικό και άλλες μικροψίες αποτελεί την πρώτη της δημιουργία στην πεζογραφία της μικρής φόρμας.

Διαβάστε το κείμενο της Έλενας Μαρούτσου για το βιβλίο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Book Press. 

Νέο βιβλίο: ΚΑΡΙΝΑ του Κώστα Ρεούση

Κώστας Ρεούσης

καρινα

Ποίηση, ISBΝ: 978-960-9441-30-8, διάστ. 12Χ17, σελ. 80, τιμή 7,00 €

Μία επιστροφή επιχειρεί, ο Κώστας Ρεούσης, με το ανά χείρας βιβλίο, Καρίνα [ποιήματα 1993-1997]. Μία έκθεση ολιγόστιχων ποιημάτων, ζυμωμένων μες στην τελευταία δεκαετία του περασμένου αιώνα, που εμφανίζουν τα πρώτα συμπτώματα μίας λοξοδρομημένης ποιητικής ενός σαλεμένου δημιουργού. Άτσαλα χαραγμένα γράμματα οδηγούνται σε άξεστες λέξεις, σε ανοίκειους στίχους, σε άμορφα ποιήματα-σχήματα. Τρεις επάλληλοι κύκλοι τερματίζουν ταυτόχρονα … την αφετηρία. Η μετάβαση από το ένα ποίημα στο άλλο αγγίζει το πεδίο του επιγραμματικού αφορισμού. Ανάπηρος ο λόγος τραυλίζει την ύπαρξη του κενού. Με αφαιρετική κλιμακωτή γραφή ένας ανιχνευτικός ερωτισμός διαστρεβλώνει στην έκφανσή του τον ίμερο. Η αναζήτηση της κυκλικής χαραγμένης ανάσας οδηγεί με ταχύτητα υπερπραγματικής ανθρωπο-κτονίας το προμελετημένο στη λαιμητόμο-ρουφήχτρα του λευκού χαρτιού.

Τρία ποιήματα από την Καρίνα

ΠΟΘΕ ΚΟΡΣΙΚΑΝΕ

Αμαρτία ινδού προσκύνησες άγλωσσος

δηλαδή μουγκός επέστρεψες το άγιο

που ’κλεψες από τον τύμβο του γραφόχειρα

τρεις φορές άξιος στο εκκλησίασμα

χαμογελάς γυρνώντας το

κεφάλι πίσω με

δόντια βρικόλακα δαγκώνεις.

Από την ενότητα ποιημάτων Χαμαιλέων

           

ΜΕ

Στίχους

ταραγμένος

τη

βασκανία

διώχνω.

                        Από την ενότητα ποιημάτων Το κατούρημα

Η ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ

Η αφαίρεση

υπολείπεται

της πράξης

διατηρώντας

σε ορό

το αίνιγμα.

Από την ενότητα ποιημάτων Αντιθάλαμος

Ο Κώστας Ρεούσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Ζει στη Λευκωσία. Το φθινόπωρο του 2005 ίδρυσε την Υπερπραγματική Φράξια Λευκω©ίας (Υ.Φ.Λ.) της οποίας είναι και μοναδικό μέλος, αναπτύσσοντας έκτοτε μία έντυπη δράση που συνεχίζεται με κάποιες διακοπές έως σήμερα. Έχει δημοσιεύσει στα λογοτεχνικά περιοδικά Ακτή, O Φαρφουλάς, Κλήδονας και τη διαδικτυακή επιθεώρηση ποιητικής τέχνης Ποιείν. Ποιήματά του έχει μεταφράσει στην ισπανική γλώσσα ο ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής Mario Domínguez Parra. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Χαμαιλέων (ιδιωτική έκδοση εκτός εμπορίου, Αθήνα, 1995), Feuille Volante Υπερπραγματικής Θρασύτητας (Τυφλόμυγα, 2008),  και ΟΚρατήρας του Γέλιου μου (Φαρφουλάς, Λοξή γραφή 4, 2009).

Η ΠΡΕΠΟΥΣΑ ΕΚΘΕΣΗ της ΘΕΩΝΗΣ ΤΑΜΠΑΚΗ στο βιβλιοπωλείο του Φαρφουλά

Την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου στο βιβλιοπωλείο του Φαρφουλά ανοίγει η ατομική έκθεση της Θεώνης Ταμπάκη, που θα κρατήσει μέχρι και το Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012.

Σας προσκαλούμε να έρθετε να την δείτε.

Είναι μία ΠΡΕΠΟΥΣΑ ΕΚΘΕΣΗ στον ΠΡΕΠΟΝΤΑ ΧΩΡΟ και ΧΡΟΝΟ

και θα συνοδεύεται και από το ΠΡΕΠΟΝ ΕΝΤΥΠΟ. 

Η έκθεση γίνεται με την ευγενική υποστήριξη της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθηνών.

Εγκαίνια  στις 7.00 μ.μ. 

Τοποθεσία

κυκλοφόρησε το 5ο τεύχος του περ. ΚΛΗΔΟΝΑΣ

Περιοδική έκδοση της  ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

Κεντρική Διάθεση: Εκδόσεις Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18, 10680, Αθήνα Τηλ. 2111845583

ΚΛΗΔΟΝΑΣ τεύχος 5^ο

Σεπτέμβριος 2012, σελ. 96, τιμή 6. €

Αφιέρωμα

«Σουρρεαλιστικά Εργαλεία Επιβίωσης»

Όταν κανείς, αποκαμωμένος από την ηττοπάθεια και την παραίτηση, βρίσκεται σε βαθιά κατάθλιψη, ή και στο κατώφλι της αυτοκτονίας, τότε είναι η ώρα ν’ ανοίξει τη Σουρρεαλιστική του Εργαλειοθήκη Επιβίωσης και ν’ απολαύσει μιαν ανάσα από μαγικό, φρέσκο αέρα.

Penelope Rosemont

Τα «Σουρρεαλιστικά Αντικείμενα Επιβίωσης», ως βασικό θέμα του νέου τεύχους του περιοδικού της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθήνας, αφορούν μια συλλογική-πειραματική προσπάθεια των μελών της, ώστε να ανιχνευτούν οι δυνατότητες της φαντασίας, του ονείρου, του χιούμορ και της επινοητικότητας στην δημιουργία «μαγικών» αντικειμένων/κειμένων/εικόνων, με απώτερο όφελος την προστασία και την επιβίωση του κατατρεγμένου ανθρώπου από τους κινδύνους που τον απειλούν, σε ένα όλο και πιο άγριο περιβάλλον, στις συνθήκες της γενικευμένης κρίσης όπου ζούμε.

Ο εν λόγω πειραματισμός απασχολεί εδώ και δύο χρόνια την Υπερρεαλιστική Ομάδα Αθήνας και αποτέλεσε το κύριο θέμα συζήτησης και κοινής δημιουργίας μιας συνάντησης ομάδων και ατόμων του διεθνούς υπερρεαλιστικού κινήματος που έγινε τον Ιούνιο του 2011 στην Αθήνα, τεκμήρια της οποίας παρουσιάζονται στο βασικό θέμα του τεύχους.    

Εκτός αφιερώματος:

·         Με αφορμή τον θάνατο των κορυφαίων υπερρεαλιστών Jean Benoît (1922-2010) και Leonora Carrington (1917-2011) ο Σωτήρης Λιόντος γράφει για αυτούς και μεταφράζει ένα διήγημα της Carrington.

·         Ο Νίκος Σταμπάκης μεταφράζει ποίηση του Γάλλου υπερρεαλιστή Jean-Pierre Duprey.

·         Δημοσιεύονται δύο σημαντικά ιστορικά κείμενα του διεθνούς υπερρεαλισμού: Η «Διαλεκτική της διαλεκτικής» (1945) των Ρουμάνων υπερρεαλιστών Ghérasim Luca & Trost, και «Το μέλλον του αυτοματισμού» (1970) του Γάλλου υπερρεαλιστή Vincent Bounoure.

·         Παρουσιάζονται επίσης καταγραφές υπερρεαλιστικών παιχνιδιών που αναπτύχθηκαν κατά καιρούς από την ομάδα καθώς και ποιήματα, κείμενα, φωτογραφίες και εικόνες των φίλων και των μελών της ομάδας.

Το σχέδιο στο εξώφυλλο του τεύχους είναι της Θεώνης Ταμπάκη.

Σωκράτης Μαρτίνης συνέντευξη για το 06:00 am

" ...06: Τι είναι φαντασία;

Σ.Μ.:  Στο χώρο των χρηστικών αντικειμένων, η φαντασία είναι ένα παρελθόν της πραγματικότητας, άρα κάτι χρήσιμο. Στο χώρο των άχρηστων αντικειμένων, του κάλλους και άρα της τέχνης, η φαντασία είναι το διαρκές παρόν, ήτοι απλώς κάτι ωραίο ή μη. Και το απλώς και ασκόπως ωραίο είναι κάτι το υψηλό. Γι’ αυτό η απεικόνιση μιας γυναίκας σε ένα έργο, εξουδετερώνοντας την ομορφιά ως εργαλείο στα πλαίσια της πραγματικής ικανοποίησης των ερωτικών ενστίκτων, την  ανυψώνει στο καθαρά αισθητικό επίπεδο..."

Από τη συνέντευξη του Σωκράτη Μαρτίνη στο 06:00 am. 

Ο Σωκράτης Μαρτίνης  έχει εκδόσει την ποιητική συλλογή Μικρό μπρούντζινο χέρι, 

από τις εκδόσεις Φαρφουλάς.

Εκδήλωση στη Χίο για το βιβλίο του Αλέκου Ζούκα Στη Χίο με τον Anatol de Meibohm

Στον Κάμπο της Χίου, στο Citrus, ένα αρχοντικού του 1742 που τώρα φιλοξενεί πολιτιστικές εκδηλώσεις, παρουσιάστηκε στις 26 Αυγούστου 2012 το βιβλίο του Αλέκου Ζούκα Στη Χίο με τον Anatol de Meibohm. Ομιλητές ήταν ο Θωμάς Καραμουσλής (ξεναγός), η Βάσω Πανάγου (αρχαιολόγος και επί σειρά ετών συνεργάτης του Αλ. Ζούκα στις εκδόσεις ΕΛΛΑ που διηύθυνε ο ίδιος) και ο Γιάννης Σιούλας (δημοσιογράφος) όπου αναφέρθηκαν για τον τόπο, τον συγγραφέα και το βιβλίο.

 

Ο Θωμάς Καραμουσλής επισήμανε πως η εκδήλωση σκοπό είχει να παρουσιάσει το βιβλίο αλλά και να τιμήσει τον συγγραφέα Αλέκο Ζούκα έναν ιδιαίτερο και μαγικό άνθρωπο ο οποίος έφυγε πρόσφατα και πρόωρα από την ζωή. Ο Θ. Καραμουσλής αναφέρθηκε αναλυτικά τόσο στη γνωριμία του με τον συγγραφέα, όσο και στη ζωή του Anatol de Meibom, του αινιγματικού Τσέχου από αρχοντική οικογένεια που έζησε για χρόνια στο νησί και άφησε πίσω του ένα βιβλίο με θέμα τις θρησκευτικές αιρέσεις που εμφανίστηκαν στα πολυτάραχα Βαλκάνια. Το οδοιπορικό του συγγραφέα στο νησί άλλωστε ξεκινάει ως μια αναζήτηση για τα χαμένα ίχνη του Anatol de Meibom.

Η Βάσω Πανάγου στην εισήγησή της πραγματεύτηκε τις έννοιες του βιβλίου, του ταξιδιού και της φιλίας που αποτελούν τους άξονες του βιβλίου του συγγραφέα.

«Κάθε βιβλίο είναι ένα μικρό ή μεγάλο ταξίδι. Πόσο προσωπικό βίωμα όμως είναι ένα πραγματικό ταξίδι; Ο ταξιδευτής ταξιδεύει για να γνωρίσει άλλους τόπους ή για να γνωρίσει στην ουσία τον εαυτού του; Ο συγγραφέας ταξίδεψε στη Χίο με αεροπλάνο, στην πραγματικότητα όμως ταξίδεψε με τα φτερά της δικής του ασίγαστης ύπαρξης, πριν φύγει για το μεγάλο του πέταγμα».

Αναφέρθηκε επίσης στη φιλία της και τη συνεργασία με τον Αλέκο Ζούκα, λέγοντας ότι «υπήρξε ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, ένας ελεύθερος άνθρωπος, ένας στοχαστής. Ο προσωπικός του δρόμος ήταν ένας δρόμος έμπνευσης και δημιουργίας. Οι ιστορικές του γνώσεις ήταν υποδειγματικές για όσους σπούδασαν επίσημα το αντικείμενο της ιστορικής έρευνας».

Ο Γιάννης Σιούλας που και αυτός είχε συνεργαστεί στενά με το συγγραφέα επί σειρά ετών και είχαν υπάρξει συνάδελφοι, διευκρίνισε εξ αρχής ότι προτιμά να μιλήσει ως αναγνώστης και όχι ως επαίων. Αναφέρθηκε στη φιλία του με τον Αλέκο και στη συνεργασία τους στην εφημερίδα Ημερήσιος Κήρυκας της Λάρισας, στις πνευματικές του ανησυχίες και στην εμμονή του στην έρευνα.

«Τη γοητεία που ασκούσαν πάνω του τα μικρά της ιστορίας, οι ιστορίες των ανθρώπων αλλά και όσα συνιστούσαν τα λιγότερο φωτισμένα σημεία της επίσημης ιστορίας. Διακρινόταν είπε από ένα βαθύ αίσθημα δικαιοσύνης, τον γοήτευαν οι αιρετικοί, οι απόκληροι, οι περιθωριακοί. Πάντα προτιμούσε το καθ’ όλου που αναζητά η ποίηση, από το καθ’ έκαστον που αναδεικνύει η ιστορία».

Προχωρώντας στην ανάλυση του βιβλίου σημειώσε ότι η αφορμή για το ταξίδι στη Χίο και κατ’ επέκταση για τη συγγραφή του ήταν το βιβλίο του Anatol de Meibom

«Δαίμονες, Δερβίσηδες και Άγιοι» που εκδόθηκε το 1956 στα γαλλικά και παραμένει αμετάφραστο. Μες στο βιβλίο ο αναγνώστης έχει την δυνατότητα να προσεγγίσει ένα μωσαϊκό που συντίθεται από διηγήσεις, ιστορίες , προσεγγίσεις, στοχασμούς και αναστοχασμούς.

Το βιβλίο επίσης αναφέρεται στη σχέση του Ομήρου με τη Χίο, στη Μακεδονική Γη, στη συσχέτιση του Πελιναίου όρους με τη Θεσσαλία, στον Πελοποννησιακό πόλεμο, στο κίνημα των δούλων στη Χίο, στο κίνημα του Μπεντρεντίν, στη συγκρότηση του Ελληνικού Έθνους. Το χαρακτηρίζει «ταξιδιωτικό δοκίμιο» διότι στόχος του δεν είναι να καταγράψει επακριβώς αυτά που βλέπει , αλλά να οδηγηθεί σε ένα είδος αυτογνωσίας. Θέτει προβλήματα κοινωνικά, ιδεολογικά, πολιτισμικά, που χαρακτηρίζονται από μια βαθειά υπαρξιακή αγωνία, αναφέροντας τον χαρακτηρισμό «Υπαρξιακό Ιστορισμό» που έδωσε ο φιλόλογος Θωμάς Ψύρας για το βιβλίο μιας και σ’ αυτό συναντάμε στοιχεία δοκιμίου, αυτοβιογραφίας , ιστορικές επισημάνσεις, διηγήσεις ρεπορτάζ.

Ο Γ.Σιούλας κατέληξε λέγοντας ότι το νήμα που συνδέει το βιβλίο του Meibom με το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ότι κανείς τους δεν ενδιαφέρεται για τη λεπτομερή περιγραφή των γεγονότων, δηλαδή για την επίσημη ιστορία , αλλά κυρίως για το πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα γεγονότα. «Και οι δύο μιλάνε για μια Ελλάδα, όχι για την Ελλάδα. Το ταξίδι του συγγραφέα δεν είναι παρά το πρόσχημα για να γράψει όσα τον αφορούν και πυρώνουν το νου του. Η γραμμή που ενώνουν τα πονήματα των δύο συγγραφέων έχουν να κάνουν με την υπέρβαση , τον κατακερματισμό του χρόνου και των τόπων. Με διάχυτη αφηγηματική δεινότητα κατάφερε να δέσει κομμάτια της Χιώτικης ιστορίας», συμπλήρωσε.

Κλείνοντας ο Θωμάς Καραμουσλής, χαρακτήρισε το έργο «Κύκνειο Άσμα» του Αλέκου Ζούκα και διάβασε αποσπάσματα από το βιβλίο.

 Οι ομιλητές από αριστερά: Βάσω Πανάγου, Θωμάς Καραμουσλής, Γιάννης Σιούλας

Ένα τριάρι για τον Οιδίποδα

Νίκος Ξένιος

Ένα τριάρι για τον Οιδίποδα

Νουβέλα, ISBΝ: 978-960-9441-29-2, διάστ. 17Χ12, σελ. 128, τιμή 11. €

...Σε μια στιγμή ‒σε όλους συμβαίνει‒ γύρισε και την κοίταξε και του φάνηκε σαν ένας ξένος άνθρωπος. Αυτό που συμβαίνει στον καθένα έπειτα από πολύχρονη σχέση με τον ίδιο άνθρωπο, που γυρνάς και κοιτάς τον άλλον και σκέφτεσαι για κλάσματα δευτερολέπτου: «Τι σκόπευα να κάνω εγώ στη ζωή μου; Το και το. Τι έκανα τελικά; Εκείνο, και το άλλο». Και που όλ’ αυτά παρελαύνουν με ταχύτητα κινηματογραφικής ταινίας απ’ το μυαλό σου κι αφαιρείσαι για μισό λεπτό και ξανασκέφτεσαι: «Τι θέλω εγώ μ’ αυτήν τη γυναίκα;».

Τότε εκείνη κατάλαβε: ο Λεωνίδας το είδε στο έντρομο βλέμμα της, στη στάλα ιδρώτα που κύλησε κάτω από τ’ αυτί της. Ήταν κοντούλα και μπόρεσε να τη δει αυτήν τη μικρή σταγόνα κάτω απ’ το φως του λαμπτήρα. Μα προπάντων είδε τη στιγμιαία, τελείως στιγμιαία απόγνωση στο βλέμμα της και κατάλαβε πως κι εκείνη είχε καταλάβει. Αφού έμεινε ακίνητος για μια στιγμή, δεν έχασε την ψυχραιμία του: «Στάσου. Στάσου έτσι όπως είσαι και χαμογέλα μου», της είπε. «Γιατί;» απόρησε η Μαγδαληνή. «Γιατί είσαι πολύ όμορφη σήμερα», είπε ψέματα ο Λεωνίδας.

Ο Νίκος Ξένιος γεννήθηκε το 1962 στο Χαρτούμ και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζει κι εργάζεται. Διηγήματά του έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Οδός Πανός, Φαρφουλάς και Anteprima. Συμμετείχε στις ομαδικές συλλογές διηγημάτων Ιστός ’95 (εκδ. Ιστός) και Γράψε Σβήσε (εκδ. Φαρφουλάς), στον επιστημονικό τόμο Greek Magic (ed. Routledge), στο Λεξικό Θεατρικών Όρων (εκδ. ΚΟΑΝ), στην Ελληνική Γραμματική για Ρωσόφωνους (εκδ. Πελασγός) και στον τόμο Θέατρο και Διαπολιτισμική Εκπαίδευση (εκδ. Ζαχαρόπουλος). Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Το Τέταρτο, Αρχαιολογία και Τέχνες, Ουτοπία, Τόπος Επίκοινος, Θεατρογραφίες, Dioniso (Συρακούσες) και Théâtres du Monde (Avignon).

Η συλλογή διηγημάτων του Το άχτι κυκλοφόρησε το 2011 από τις εκδόσεις Φαρφουλάς και προκρίθηκε ως υποψήφιο για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου του περιοδικού Διαβάζω.