ΑΣΠΡΑΔΙΑ του Γιάννη Ξούρια

Η πρόθεση γι' αυτό το βιβλίο υπήρξε στοιχειώδης: τα τέσσερα στοιχεία που το έπλασαν ήταν Παιδικότητα, Έρωτας, Τυχαιότητα και Απενοχοποίηση (ΠΕΤΑ). Η αρχή που επέβλεψε το σμίξιμό τους απαιτούσε η ποίηση να είναι υπόθεση ΖΩΝΤΑΝΩΝ και όχι «γραμματολογικές φιλοδοξίες τεθνεώτων». Από πίσω έφεγγε μόνιμα ένα παράθυρο που ονομαζόταν Γέλιο κι έφερνε μέσα φρέσκο αέρα και ήλιο. Η διαδικασία σύμπηξης κράτησε μερικά χρόνια. Το αποτέλεσμα ήταν πάντα διαφορετικό από το προσδοκώμενο. Και πάντα καλύτερο. Οπότε κάποια στιγμή τα δοχεία, οι σωλήνες, οι άμβικες, οι φωτιές και τα άλλα όργανα του σώματος αφέθηκαν να δουλεύουν μόνα τους και να φτιάχνουν εικόνες όπου η επιφάνεια δεν είχε κανένα βάθος κι όμως ήταν αβυσσαλέα.

Το βιβλίο αυτό δεν έπαψε ποτέ να κοιτά προς τον υπερρεαλισμό και τους κατά καιρούς, συνειδητούς ή όχι, συνοδοιπόρους του, αλλά και δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει ότι η θεωρία δεν δικαιούται να εμποδίζει την πράξη. Ιδιαίτερα την πράξη που βγαίνει ενστικτωδώς, χωρίς ενδοιασμούς.

Ίσως το βιβλίο αυτό δεν θα γινόταν ποτέ βιβλίο, αν δεν έβρισκε δύναμη από άλλους ανθρώπους που μοιράζονται ανυστερόβουλα τα ίδια οράματα, σε πλήρη προσφορά και διαθεσιμότητα. Επικαλείται συνεχώς τους φίλους και τις φίλες της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθηνών.

Ο Γιάννης Ξούριας γεννήθηκε το 1971. Ζει στην Αθήνα. Συμμετέχει, όσο πιο ενεργά μπορεί, στην Υπερρεαλιστική Ομάδα Αθηνών. Έχει εκλεγεί Λέκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ποίηση, ISBΝ: 978-960-98578-6-4, διάστ. 12Χ17, σελ. 80

Ο ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΓΕΛΙΟΥ ΜΟΥ του Κώστα Ρεούση

Με ψυχογεωγραφικό πλαίσιο κυρίως την παλιά πόλη της Λευκωσίας, ο Κώστας Ρεούσης, μετέρχεται σωματικά τις έννοιες του υπό και του υπέρ ως πρώτα συνθετικά λέξεων που ελαύνουν της πραγματικότητας, εκβιάζοντας μία πρωτόγνωρη αναπνοή γραφής. Ο ποιητής Μιχάλης Παπαδόπουλος έχει αναφέρει σχετικά: «Το βάναυσο ξύσιμο όλων των σοβάδων της γλωσσικής ευπρέπειας -η αγριότητα μιας ευγένειας που δεν έχει όνομα ή τόπο σ’ αυτό τον κόσμο», ενώ ο φιλόλογος Γιώργος Μύαρης τον προσδιορίζει ως: «Αβόλευτη παρουσία σε πληθυσμούς βολεμένους στη λησμοσύνη». Στο βιβλίο Ο κρατήρας του γέλιου μου, εντρυφώντας ακραιφνώς στο πεζό ποίημα, εμφανίζει έναν αμιγή κυπριακό υπερρεαλισμό ή υπερπραγματικό ρεουσισμό, όπως επανειλημμένα έχει ζωντανά δείξει.

λευκωσία αμετάφραστη δίοδος

η αιώρηση μιας αργοπορημένης γυναίκας φιλοξενεί το όνειρο του Κλαρκ Κεντ κεντώντας σπειροειδώς το βιασμένο φουστάνι η ταραντούλα της ατελεύτητης ανοχής ζέβρες κυκλοφορούν τον ύπνο τ’ αγοριού πασχίζει να κοιμηθεί προσδοκώντας ρινόκερους η Αφρική μίας στιγματισμένης κορυφογραμμής ένα δολοφονημένο γαλάζιο επιτρέπει το όραμα βυθίζοντας τις μηχανές του Ιουλίου Βερν το χέρι του νότου

Ο Κώστας Ρεούσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς ποτέ να αποκτήσει πτυχίο. Είναι υπερπραγματιστής της αεί rear-guard. Το 1995 κυκλοφόρησε τη συλλογή ποιημάτων Χαμαιλέων (ιδιωτική έκδοση-εκτός εμπορίου) και το 2008 τη συλλογή πεζών ποιημάτων Feuille Volante Υπερπραγματικής Θρασύτητας (εκδόσεις Τυφλόμυγα). Συνηθίζει να φωτοτυπώνει τις εργασίες του και να τις κυκλοφορεί ελεύθερα. Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία.

Ποίηση, ISBΝ: 978-960-98578-8-8, διάστ. 12Χ17, σελ. 80

Η ΚΛΙΣΗ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ του Γιώργου Καλοζώη

Οι εκδόσεις Φαρφουλάς παρουσιάζουν την ποιητική συλλογή του Γιώργου Καλοζώη Η ΚΛΙΣΗ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ. Πρόκειται για ποίηση έντονης εικονοποιίας σχεδόν κινηματογραφικής. Η ροή του λόγου υπονομεύει τα συντακτικά σχήματα σε μια συνειδητή προσπάθεια του ποιητή να ξεπεράσει τα όρια/σύνορα της γλώσσας. Κι αυτό γιατί, ενώ είμαστε μέσα στη γλώσσα και δια της γλώσσας, είμαστε την ίδια στιγμή και κάτι άλλο και κάτι παραπάνω.

Ο Καλοζώης προσπαθεί να κατορθώσει το οξύμωρο και το αντιφατικό. Να μιλήσει σαν να μην υπήρχε η γλώσσα όπως ένας πρωτόγονος άνθρωπος ή ένα μωρό. Γι’ αυτό και πολλά ποιήματά του έχουν πρωταγωνιστές ή κομπάρσους ζώα ή ζωύφια αποκρουστικά τα οποία εκφράζουν τις κατώτερες ορμές και τα πάθη του ανθρώπου σε μια εποχή έντονης υποκρισίας και βαρβαρότητας, κατεξοχήν ζωώδη.

Είναι τα ποιήματα του Καλοζώη αγωνιώδη και εφιαλτικά. Και τούτο γιατί ο φόβος και η προέκτασή του ο τρόμος δεν εξορκίζονται αλλά αποτελούν τη μόνη μορφή πραγματικότητας την οποία μπορεί να συλλάβει ο ποιητής. Το ποιητικό υποκείμενο συχνά μεταλλάσσεται σε κάτι άλλο εξωπραγματικό προκειμένου να προσαρμοστεί στην άγρια εποχή του. Η διαδικασία πάντως του ζωομορφισμού και της μετάλλαξης δεν είναι αυτόματη αλλά σταδιακή για να διαφανεί ο απόλυτος τρόμος και η φρίκη που είναι οι στοιχειακοί όροι της ζωής και του περιβάλλοντος κόσμου.

Ο Γιώργος Καλοζώης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1963. Σπούδασε φιλολογία και εργάζεται στη Μέση Εκπαίδευση. Αυτή είναι η πέμπτη ποιητική συλλογή του. Η συλλογή του Ανάποδος κόσμος (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2000) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου.

Ποίηση, ISBΝ: 978-960-98578-9-5, διάστ. 14Χ21, σελ. 80.

Καραγκιόζης-αφιέρωμα στο 11ο τεύχος του Φαρφουλά που κυκλοφορεί !

Το καινούριο (11^ο) τεύχος του περιοδικού Φαρφουλάς που κυκλοφορεί είναι αφιερωμένο στον Καραγκιόζη και την αθάνατη τέχνη του Θεάτρου Σκιών.

Το κύριο λόγο έχουν οι ίδιοι οι καραγκιοζοπαίχτες που μιλάνε για την τέχνη τους και τους παλιούς δασκάλους (Θωµάς Αγραφιώτης, Άθως Δανέλης, Κων/νος Κουτσουπλής, Γιάννης Χατζής, Κώστας Καμαριάρης-Ψυχραιμίας).

Επίσης, δημοσιεύονται:

• Συνέντευξη του πατρινού καραγκιοζοπαίχτη Γιάνναρου και δύο έργα του Χρ. Χαρίδημου.
• Παλαιότερα σημαντικά κείμενα για την ιστορία του Καραγκιόζη (P.Risal (σε μτφ. Αλ. Παπαδιαμάντη), Τζ. Καΐμης, Στ. Κυριακίδης, Γ.Τσαρούχης, Γ. Τσοκόπουλος).
• Άρθρα μελέτης και έρευνας για το Θέατρο Σκιών (Μ. Ιερονυμίδης, Δ. Καράβολας, Γ. Ξούριας, Ε. Ζάχος Παπαζαχαρίου, Σ. Ραπτόπουλος, Β. Τσοκόπουλος).
• Κείμενα λογοτεχνών για τον Καραγκιόζη (Γκόρπας, Κόντογλου, Σκαρίμπας).
• Λογοτεχνικά κείμενα για τον Καραγκιόζη και μνήμες (Μ. Αυτιάς-Λούης, Αλ. Ζούκας, Π. Κουτρουμπούσης, Γιάννης Χατζής).
• Αναφορές σε προσπάθειες που γίνονται για την προβολή του Θ.Σ., όπως τις παραστάσεις που γίνονται στο καφενείο «Τα Κανάρια» και το ετήσιο Φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Εξαρχείων.

Το τεύχος συνοδεύει μία ειδική έκδοση της εφημερίδας του Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών Ο Καραγκιόζης μας με επιλογή κειμένων που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας και μια συνέντευξη του καραγκιοζοπαίχτη Θ. Σπυρόπουλου.

Εκδήλωση παρουσίασης του τεύχους θα γίνει την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου στις 8.00μ.μ. στο καφενείο «Τα Κανάρια» (Πλαταιών και Κεραμεικού στον Κεραμεικό). Καραγκιοζοπαίχτες αλλά και φίλοι του Καραγκιόζη θα συζητήσουν για το Θ.Σ σήμερα και την ανάγκη ανανέωσής του. Επίσης, στον μπερντέ του καφενείου θα παιχτούν σκετς από παραστάσεις και θα ακολουθήσει το καθιερωμένο γλέντι!

Τον Φαρφουλά μπορείτε να τον βρείτε στα βιβλιοπωλεία ή επικοινωνώντας στο 6974003741.

Από τα περιεχόμενα του τεύχους:

· Γιάννης Χατζής: Παρελθόν, παρόν και µέλλον του ελληνικού Θεάτρου Σκιών

· Βάσιας Τσοκόπουλος: Η ανανέωση του Καραγκιόζη

· Γιάννης Ξούριας: «...ασελγή και άσεµνα πράγµατα, ως ο λεγόµενος Καραγκιόζης...»

· Κωνσταντίνος Κουτσουµπλής: Η προέλευση του Θεάτρου Σκιώνκαι η σχέση του µε το αρχαίο δράµα

· Θωµάς Αγραφιώτης: Η Βυζαντινή καταγωγή του Θεάτρου Σκιών

· Θωµάς Γκόρπας: Ένα κείµενο για τον Καραγκιόζη

· Μιχάλης Ιερωνυµίδης: Θέατρο Σκιών και λαϊκοί αγώνες

· Σωτήρης Ραπτόπουλος: Ο κόσµος και η γλώσσα του Καραγκιόζη στα πεζά, τα θεατρικά και τα ποιήµατα του Γιάννη Σκαρίµπα

· Γιάννης Σκαρίµπας: Καραγκιόζης ο Ρωµιός (απόσπ.)

· Τζούλιο Καΐµη: Η ιστορία και η τέχνη του Καραγκιόζη

· Συνέντευξη µε τον καραγκιοζοπαίχτη Γιάνναρο

· Χαρίδηµος: Δύο έργα και µία συνέντευξη

· Άθως Δανέλης: Αναφορά στον Μάνθο Αθηναίο

· Ε. Ζάχος-Παπαζαχαρίου: Ιστορία του Θεάτρου Σκιών

· Ε. Ζάχος-Παπαζαχαρίου: Εικονογραφίακαι εικονογράφοι του Καραγκιόζη

· Διαµαντής Καράβολας: Καραγκιοζοπαίχτης, ο τέλειος καλλιτέχνης

· Κώστας Καµαριάρης: Περί του Θεάτρου των Σκιών

· Κώστας Καµαριάρης: Ο κυρ-Σπύρος ο Κούζαρος

· P. Rissal (µτφρ. Αλ. Παπαδιαµάντης): Πάντοτε οινόφλυξ

· Γιάννης Τσαρούχης: Μάθηµα αλήθειας από το µόνο νεοελληνικό θέατρο

· Φώτης Κόντογλου: Τα ελληνικά χωριά (απόσπ.)

· Γιάννης Χατζής: Μια νυχτιά στους “Χορτατζήδες”

· Αλέξανδρος Ζούκας: Σκιές στο λευκό

· Μανόλης Αυτιάς (Λούης): Ο Καραγκιόζης σαλταδόρος

· Πάνος Κουτρουµπούσης: Ο Καραγκιόζης στο Παλαιόν Θιβέτ

· Γ. Δ. Τσοκόπουλος: Το αιγυπτιακόν θέατρον

· Στίλπων Κυριακίδης: Roussel Louis, Karageuz

Νέο βιβλίο! Νίκου Σταμπάκη, Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΙΣΕΩΝ

ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΜΠΑΚΗΣ

Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΙΣΕΩΝ

Ελληνική λογοτεχνία,

ISBΝ: 978-960-98578-5-7,

διάστ. 21Χ13, σελ. 304, τιμή 12,00 €

Ένα βιβλίο που φιλοδοξεί να απαντήσει σε μια σειρά από φλέγοντα ερωτήματα που μεταλλάσσονται διαρκώς κι όμως εμμένουν στο πέρασμα των αιώνων σχετικά με το πώς φανταζόμαστε και μυθοποιούμε τον κόσμο, με εμπόδιο ή αρωγό την ίδια μας τη γλώσσα.

Μερικές από τις αρχέγονες απορίες του αναγνώστη που πιθανότατα θα απαντηθούν εδώ:

* Ποιοι μένουν έξω από τα Πλοιο-ψηφία;

* Τι βγαίνει μες από τη δίφυλλη πόρτα στον παλαιό μπουφέ;

* Τι είναι αυτό που συνήθως τραβά κανείς μες από τα πηγάδια;

* Ποια ήσαν τα Δώρα των Ευχαριστιών;

* Τι ακριβώς κάνει ο Αστακός Κωδίξ;

* Τι και γιατί κρύβεται στις στοές της Ακρόπολης;

* Τι είναι τα ζσμερτζ;

* Τι ειναι το Νιψονανόμημα;

* Ποια είναι η Λάμια του Καθρέπτου;

* Γιατί έναν πρόσκοπο από την Πέλλα τον ραντίσαν καυτή καραμέλλα;

* Ποια είναι η μέρα που θερίζονται οι γομολάστιχες στην Κουάλα Λουμπούρ;

* Τι στοίχειωνε τα όνειρα των δυο μετέπειτα αυτοχείρων εραστών το 1688;

* Τι γυρεύουν πλήθη χωριατών μες στα νεκροταφεία κατά τη Νύχτα των Αποκρίσεων;

* Γιατί οι έμμετρες μορφές γεμίζουν άξαφνα με λέξεις που ατενίζονται άσχετες μεταξύ τους, κι έπειτα κάνουν έρωτα, με ηχηρές δαγκωματιές, κι ύστερα ατενίζονται πάλι άσχετες μεταξύ τους;

* Τι βρήκε ο άτυχος ψαράς στον Όρμο του Ελαφόδοντου;

* Πώς ένας ταπεινός σαλεπιτζής προκάλεσε το Θαύμα του Πάσχα;

* Γιατί τα ζώα του δάσους αγνόησαν τη συμβουλή της προνοητικής Νυφίτσας;

Και άλλες πολλές.

Ο Νίκος Σταμπάκης είναι μεταφραστής-επιμελητής και ιδρυτικό μέλος της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθηνών. Έχει εκδόσει την ποιητική συλλογή Το μπαούλο με τις μπίλιες (εκδ. Φαρφουλάς, 2007) και έχει μεταφράσει ποίηση του Benjamin Péret (Απαγορεύεται η Αφισοκόλληση, εκδ. Ύψιλον, Edward Lear (τα Γραπτά της Α-νοησίας, εκδ. Φαρφουλάς, 2007), την ανθολογία Surrealism in Greece (εκδ. University of Texas Press, 2008) και πολλά άλλα βιβλία και μικρότερα κείμενα, κυρίως από τον διεθνή υπερρεαλισμό και τη λογοτεχνία του φανταστικού.

Οι αναγνώστες που θα καταμετρήσουν ορθώς τα τυπογραφικά λάθη (τα οποία έχουν τοποθετηθεί εσκεμμένα) δικαιούνται να συγγράψουν ανωνύμως κρίσιμα αποσπάσματα πιθανού sequel.

Νέο βιβλίο! Ελένη Κωνσταντέλλου, Τέσσερις όψεις του μοντερνισμού

Ελένη Κωνσταντέλλου

Τέσσερις όψεις του μοντερνισμού

ΕΛΙΟΤ-ΜΠΟΡΧΕΣ-ΚΑΦΚΑ-ΛΟΡΚΑ

Λογοτεχνικά δοκίμια, ISBΝ: 978-960-98578-1-9, διάστ. 21Χ14, σελ. 144, τιμή 9,00 €

Το βιβλίο αυτό σηματοδοτεί μια προσπάθεια εστίασης στον μοντερνισμό μέσα από τη βιογράφηση τεσσάρων γιγάντων της ιστορίας του πνεύματος του 20ού αιώνα, οι οποίοι υπήρξαν επίσης –ο καθένας με τον δικό του τρόπο– πρωτοπόροι του μοντερνισμού.

· Ο Έλιοτ, μοντερνιστής από τα πρώτα ποιήματά του, συνέλαβε πρώτος την Ιδέα της Ενότητας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος. Πίστεψε στην κοινωνική χρησιμότητα της τέχνης, ενώ στα τελευταία του έργα οδηγήθηκε στον χριστιανισμό και στην αναζήτηση του νοήματος της ζωής μέσω μεταφυσικών αναζητήσεων.

· Ο Μπόρχες υπήρξε αρχικά προσηλωμένος στην αργεντινική παράδοση μέσω του κινήματος που ίδρυσε και ονομαζόταν κρεολισμός. Ήταν επίσης οπαδός του ουλτραϊσμού, κινήματος συγγενικού προς τον φουτουρισμό και προάγγελος του μεταμοντέρνου.

· Ο Κάφκα είναι ένας από τους πρώτους που καταπιάστηκαν με το παράλογο, παρ’ όλο που ο κατ’ εξοχήν υποστηριχτής του τελευταίου, Αλμπέρ Καμύ, τον κατηγορεί για μεταφυσικές αποδράσεις.

· Τέλος, ο Λόρκα, κατ’ εξοχήν χοϊκός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ανέδειξε μέσα από την ποίησή του τα γηγενή στοιχεία της ισπανικής ποιητικής παράδοσης ενώ με την ποιητική του συλλογή Ποιητής στη Νέα Υόρκη πραγματοποιεί μια στροφή προς τον υπερρεαλισμό.

Στις σελίδες του παρόντος πονήματος η απόπειρα εστίασης στον μοντερνισμό των τεσσάρων αυτών μεγάλων μορφών του πνεύματος γίνεται ταυτόχρονα με την επισήμανση αρκετών άλλων σημαντικών παραμέτρων της ζωής και της ποίησης των συγγραφέων.

Η Λένα Κωνσταντέλλου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Μέχρι το 2006, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε, εργαζόταν ως αρχαιολόγος στο Μουσείο Μπενάκη. Μετέφρασε σε συνεργασία με τις εκδόσεις «Κέδρος» την Θεωρία του Μαρξ για την Αλλοτρίωση του Ούγγρου συγ­γραφέα Ίστβαν Μέσαρος και με τις εκδόσεις της Οδού Πανός το Αφιέρωμα για τον Αντρέι Ταρκόφσκι και τις βιογραφίες της Μάρλεν Ντήτριχ και της Τζάνις Τζόπλιν. Εξέδωσε μια ποιητική συλλογή και ένα τόμο δοκιμίων όπου ασχολείται με το έργο του Γιώργου Χειμωνά, την Γενιά του ’70, τον υπερρεαλισμό κ.λ.π.

Έχει δημοσιεύσει άρθρα της στην Οδό Πανός, τα Αιολικά Γράμματα, την Πνευματική Ζωή, τη Νέα Σκέψη, την Πάροδο, το Ένεκεν κ.α.

Το παρόν έργο είναι το τρίτο δοκιμιακό της βιβλίο.

Νέο βιβλίο! Γιώργου Πάρκου, Φεγγαροψημένες παντόφλες & ξεκάρφωτα οικολογικά παραισθησιογόνα

Γιώργος Πάρκου

Φεγγαροψημένες παντόφλες

& ξεκάρφωτα οικολογικά παραισθησιογόνα

ISBΝ: 978-960-98578-3-3, διάστ. 21Χ13, σελ. 112, τιμή 10,50 €

«…Έκανε να τον αγκαλιάσει. Οι δαγκάνες της αιωρήθηκαν για αρκετά πολύ ώρα, πλατσούρισαν στον αέρα και επιτέλους σαν σε όνειρο συνάντησαν τις δαγκάνες του καλού της. Όταν αγκαλιάστηκαν ένα απαλό στρώμα από κάποιο άγνωστο χνουδωτό και ελαστικό υλικό που δεν υπήρχε εκεί εκτίναξε τις λέξεις που ετοιμαζόταν να του πει η Ζιζού. Οι λέξεις κοιτιόντουσαν σαν ηλίθιες μη γνωρίζοντας τι πρέπει να πούνε. Χαροπάλευαν μέσα στα πλοία, μέσα στις βουνοκορφές, στις συντεταγμένες διαστη-μόπλοιων και πίσω από τις μεταξοσκωληκοφωλιές.

Άξαφνα μια ακρίδα διέσχισε το οπτικό πεδίο της από δεξιά προς τα πιο δεξιά ακόμα καλύπτοντας ολοκληρωτικά και αναμφι-σβήτητα την μισή θέα των ματιών της.

Χάθηκε στους επτά ουρανούς και στις τρεις θάλασσες για πολύ λίγο και ζωγράφισε στον αεροπίνακα την λέξη ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ…»

Στο βιβλίο παρακολουθούμε τις περιπέτειες της μικρής καβουρίνας Ζιζού η οποία, αφού εγκαταλείπει την πατρική της στέγη, χάνεται σε ένα βυθό απρόβλεπτων ψυχεδελικών καταστάσεων, μέχρι που θα συναντήσει την απόλυτη rock μπάντα, αποτελούμενη από πέντε καλικάντζαρους, λίγο πριν αυτοί φτάσουν στο απόγειο της δόξας τους.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Γ. Πάρκου γεννήθηκε. Από μικρός έδειξε μια έφεση στα γράμματα, και έτσι, τελείωσε με χαρακτηριστική άνεση τις πρώτες πέντε τάξεις του δημοτικού. Αργότερα συνέχισε με εξαιρετική επιτυχία τις σπουδές του στα χωμάτινα γήπεδα, στα καφενεία και στα μπιλιαρδάδικα, ενώ συνεργάστηκε αλλού περισσότερο (Gew-Gaw, Πύραυλος) και αλλού λιγότερο (The Thing, Fractal κ.λπ) με τον υπόκοσμο του αντεργκράουντ ελληνικού τύπου, τα λεγόμενα φανζίν, συμμετέχοντας κάθε φορά με διαφορετικό ψευδώνυμο. Έλαβε επίσης μέρος σε διάφορους διαγωνισμούς ποίησης, διηγήματος κ.λπ., λαμβάνοντας πάντα μια περίοπτη θέση μέσα στην πρώτη πενηντάδα.

Ύστερα από την ποιητική συλλογή Ομίχλη ως τον παράδεισο (εκδ. FARAG, 1992) και Είμαι σχεδόν τέλειος, η αυτοβιογραφία μου (εκδ. Ε.Γ.Ω., 2001), αυτό είναι το τρίτο του βιβλίο. Κατά τον Terry Junior Grand (περιοδικό Fine) είναι μια αριστουργηματική ματιά, μια εξαιρετική ωδή στην αγάπη ως έννοια, ως αυτοθυσία και κυρίως, ως υπέρτατη πράξη λύτρωσης!

Σήμερα ζει συλλέγοντας μαραμένα λουλούδια, αποφεύγοντας τα σκόρδα και τη φέτα, καθώς και τις δημόσιες εμφανίσεις.